Logboek sneeuwklassen: stardate 20012012

O.K. Dit is in feite boerenbedrog want de kalender duidt op dit eigenste ogenblik 30 januari aan. Toch als niet staker de tijd wat creatief gedood, dus.

Die vrijdagmorgen tijdens het ontbijt rekten meerdere nekken zich uit om de mooie, witte wereld te zien die zich extra in een wit deken hulde: het sneeuwde met miljoenen vlokken tegelijk!! Toch werd er eerst werk gemaakt van de valiezen. Dank zij de strikte pakorders van onze leerkrachten en Ouderraadbegeleiders liep alles van een leien dakje. De leerlingen werden verondersteld hun bagage zelf naar beneden te brengen. Ik denk dat de meesten er in geslaagd zijn, al wil ik de soms harde contacten tussen valies en traptreden niet te duidelijk omschrijven…

Op weg naar de piste: de slalom is uitgezet! Er werd woensdag al wat aarzelend geoefend, maar vandaag is de dag van de race! Gezonde (soms ongezonde) spanningen gieren door de jonge lijven, ongeduld, wreveligheid bij het aantrekken van de skischoenen, drang naar voor bij het naar buiten klimmen (trap), beetje roekeloos stappen op de ondergesneeuwde ijsspiegel, die parking en voetpad geworden waren, skibril – of zelfs zonnebril – dringend nodig bij die sneeuwval, koude liftmomenten, slechte piste-omstandigheden door teveel verse sneeuw…

Onderbreking met vraagtekens, die zelfs de gepaneerde vis met tartaar en frietjes niet kunnen oplossen. De zoveelste moeilijke beslissing: luisterend naar de ervaren mening van Marlo, als hoofdmonitor verantwoordelijk voor het skigebeuren, wordt het skiën stopgezet! Geen slalom, zelfs geen afdaling meer! Reden: te gevaarlijk voor de knieën en voor breuken.

Net nu het vervolg van de dag eindelijk was vastgelegd, kunnen we weer opnieuw beginnen. Maar het getuigt van de flexibiliteit van ons team dat binnen de kortste keren alles in een nieuwe plooi is gegoten. Vermeldenswaardig is het ongelovige gezicht van de winkelverantwoordelijke waar de ski’s, helmen, sticks en skischoenen moesten worden binnengebracht: “Hij had nog nooit zulke gedisciplineerde kinderen gezien!”

Wel nog de tijd gevonden om het Kaprunerlied te zingen aan het eind van de piste. Wil je dit meemaken, verwijzen we naar de film, die in de rest van dit schooljaar zal gemonteerd worden.

De “Krummlbraten” werd zoals al het vorige voedsel als zeer te eten ervaren en al ras stonden we voor de laatste keer in de zaal. De diploma’s werden uitgereikt; kleine attenties voor moni’s en andere begeleiders werden bedeeld; de twee gouden, twee zilveren en 112 bronzen medailles werden aan de man of vrouw gebracht, niet voor de snelste slalommers, wel voor diegenen die de echte spirit van sneeuwklassen het meest benaderden! De winnaars straalden alle 116!

Op de bus, op weg naar huis, moe maar voldaan, nog een kleine sneeuwstorm onderweg, een zeer handige Gert met aftrekker en doek om de voorruit dampvrij te houden, zo goed als vastgereden op een overvolle parking, alles bij mekaar een rustige thuisreis waarin we op schema mochten bellen, sms-en, twitteren, facebooken of mailen dat Aken was bereikt rond 07.30u. en dat we binnen het uur zouden aankomen. De rest hebben jullie zelf beleefd…

Voor een laatste maal voor Enterprise sbs Koersel,

Met groeten vol heimwee naar Kaprun en tot …

meester ludo